its a litle bit funny this feeling in side :
skrýtinn tilfinning þegar maður fer í menntaskóla missir svindl allan glansinn og manni líður betur þegar maður veit að maður er ekki að fara falla, ekki út af gáfum heldur að maður hafi lagt sig fram í vetur, ég get kannski ekki sagt að ég hafi misst mig í lærdóminum í vetur en aftur á móti þá get ég með sanni sagt að í hvert einasta skipti sem ég hef tekið próf núna í vor þá er skrýtinn tilfinning að vita að maður hafi lært það illa "yfir sig" að maður geti ekki fallið,tilfinning sem var sárt saknað í jólaprófunum jafnvel þó ég hafi "bara" fallið í einu þá var ég smeykur um nokkur fög og ætlaði líklega að gefa skít í MR út af erfiðu námi og fara yfir í MH en ég hélt þetta út og svo lengi sem einkunninar verða jákvæðar þá fer ég ekki fet :D. var í söguprófi rúllaði því upp eins og mér er einum lagið með því að klúðra nokkrum ritgerðaspurningum en ég fell þó ekki fæ svona líklega 6-8 en þeir sem þekkja mig úr hvassó vita að ég var frekar mikið sögunörd og las meðal annars sögur allra helstu fótboltaliða á englandi í nátturufræðitímum í 9 bekk og kannski fyrir mr-inga hversu aktívur ég er í sögutímum óvenju aktívur miðað við hina tímana en til að enda þetta gleðilegt sumar núna er loksins komið veðrið sem allir hafa verið að bíða eftir í ár þegar við erum að kafna úr hita úti. sumir mundu segja loksins en ég segi frekar kulda og mikinn snjó heldur en að steikjast úti og ég er gjörsamlega á móti sólböðum fólk að liggja í leti allan daginn og gera ekki neit nema kannski borða ís er hræðileg umhugsun.